Επέτειος

Σαν σήμερα πριν από τρία χρόνια στις 7 το απόγευμα παντρεύτηκα. Δεν ήσουν μαζί μου αλλά στην πραγματικότητα από τότε που πέθανες σε κουβαλώ πάντα μαζί μου και έτσι κι εκείνη τη μέρα ήσουν ακριβώς δίπλα μου. Κι εμείς που ζούμε με τις ελλείψεις μας έχουμε τουλάχιστον ένα καλό. Να έχουμε στη ψυχή και στο μυαλό μας τους αγαπημένους μας απόντες. Ο φωτογράφος ήταν δασκαλεμένος να μην αναζητήσει την μαμά της νύφης για φωτογραφίες … Ευτυχώς …

Το μόνο φως σε όλη τη σκοτεινή μου πορεία πριν και μετά την εποχή της απουσίας ήταν είναι και ελπίζω να είναι ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Αυτός που παντρεύτηκα πριν 3 χρόνια αυτός που είμαστε αχώριστοι για 8 χρόνια. Ο μόνος που ερωτεύτηκα και αγάπησα με τόσο πάθος. Αν και όταν ζεις με κάποιον πρέπει από ένα σημείο να αντιμετωπίσεις τη ρουτίνα και την καθημερινότητα. Πάντα του έλεγα ότι δεν μπορώ να τον χαραμίσω παντρεύοντας τον. Τελικά όμως άλλαξα γνώμη. Ήθελα να γράψουμε μαζί ιστορία κάνοντας ένα παιδί. Πριν 10 μήνες το αποκτήσαμε. Τη μια στιγμή έκανα ευχή στη Φοντάνα ντι Τρέβι ότι θέλουμε ένα παιδί και σε ένα μήνα ήξερα πως είμαι έγκυος. Σαν κάποιος εκεί ψηλά να θέλει να με ανταμείψει για όλες τις δυσκολίες που έχω περάσει. Νιώθω πολύ ευτιχισμένη. Τρέμω ότι αύριο θα ξυπνήσω και δεν θα έχω τίποτα. Δεν θέλω με τίποτα να βγω από αυτό το όνειρο.

Αυτοί που πιστεύουν ότι το σημαντικότερο στη ζωή είναι η υγεία ή το χρήμα κάνουν λάθος. Έζησα πάντα χωρίς χρήματα και με κλονισμένη υγεία αγαπημένων προσώπων. Αυτό που μας ένωνε πάντα είναι η αγάπη. Αυτή είναι που γαληνεύει τη ψυχή μου.

Ψέματα συνέχεια

Είμαι στη Πέμπτη δημοτικού. Η γάτα που έχουμε στο σπίτι γεννάει 3 μωρά. Το ένα δεν μας φαίνεται πολύ καλά και αποφασίζουμε να το κρατήσουμε (μαζί με τη μαμά του). Τα υπόλοιπα χαρίζονται. Μερικούς μήνες αργότερα η γάτα μας η Ριρί έτσι την έλεγαν εξαφανίζεται. Δεν το θεωρήσαμε παράξενο γιατί ήταν πολύ άγρια. Μας έφερνε ποντίκια στο σπίτι για την ακρίβεια στο χαλάκι. Το στόμα της μερικές φορές είχε αίματα και πολύχρωμα φτερά (υποψιάζομαι για θύματα παπαγαλάκια). Πολλά κλουβιά στην γειτονιά έμειναν άδεια.Τα έβαζε με όλους τους σκύλους της γειτονιάς και οι πιο ήμεροι δεν ξέφευγαν από τα νύχια της. Μια φορά μας έσωσε από τα δόντια ενός λυκόσκυλου που είχε μπει μέσα στο σπίτι. Μια άλλη φορά όμως κόντεψε να μου βγάλει το μάτι. Ακόμα έχω το σημάδι κάτω από το φρύδι.
Δεν μπορώ να πω ότι είχα δεθεί πολύ μαζί της αφού δεν με άφηνε να την χαϊδεύω και όταν το έκανα ήμουν μονίμως με γρατσουνιές στα χέρια. Μόνο όταν ήθελε αυτή χάδια ερχόταν στα πόδια μου αλλά σε ένα δευτερόλεπτο είχε αλλάξει διάθεση και μου έχωνε δαγκωνιές.
Τελοσπάντων είχε μια ανεξαρτησία που ενώ τώρα θα τη θαύμαζα τότε με έκανε να πεισμώνω.
Με το μωρό της όμως τον Jerry δέθηκα πολύ. Έζησε μαζί μας για πεντέμισι  χρόνια και όταν χάθηκε κι αυτός χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια μου. Τότε ένιωσα την απώλεια για πρώτη φορά. Η μαμά μου έλεγε “μη κλαις όταν θα πεθάνω να κλαις”.Όμως δεν ήταν εκεί για να δει ότι δεν έκλαιγα όταν το 2002 την έχασα για πάντα. Όσο και να κοίταγα την πόρτα δεν γύριζε πίσω. Και δεν έκλαιγα (φανερά) γιατί έκλαιγε η ψυχή μου.Μετά από λίγο καιρό ο μπαμπάς μου μού διηγήθηκε πόσο εντύπωση του έκανε εκείνο το άσπρο αγρίμι να κλαίει στη μέση του δρόμου για να το πάρουν πίσω από εκεί που το είχαν αφήσει.Η μαμά μου πάντως δεν είχε λυγίσει…

Ψέματα

Όταν ήμουν μικρή όταν είχα ρωτήσει πώς γεννιούνται τα παιδιά είχα πάρει την εξής απάντηση από την μαμά μου. “Παρακαλέσαμε την παναγία με τον μπαμπά σου και έτσι έγινες”. Δεν μου φάνηκε πολύ εφικτό η παναγία να ήταν αποδέκτης των προσευχών όλων των μαμάδων και των μπαμπάδων και να ήθελε δεν θα προλάβαινε. Έτσι επειδή θεώρησα την απάντηση ψέμα δεν ξαναρώρησα. Το κενό στην ιστορία όπως το σκέφτομαι τώρα ήταν ότι ήξερα από πού έβγαινε δεν ήξερα μόνο το πώς.
Τα χρόνια πέρασαν με τον καιρό έβγαλα τα συμπεράσματα μόνη μου. Μη φανταστείτε ότι πήρε πολύ καιρό αλλά δεν υπήρχε λόγος για την παράταση σε αυτή την απορία μου. Τώρα υπάρχουν ένα σωρό βιβλία για παιδιά και εξηγούν τα πάντα.  Φαντάζομαι ότι και οι γονείς σήμερα δεν έχουν τόσο μεγάλο πρόβλημα να εξηγήσουν. Πάλι καλά που δεν μου είπε ότι τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός!!!